Integracja sensoryczna

Pojawia się pytanie czym jest? I w jaki sposób ma pomóc dziecku?!

U podstaw znajduje się naturalny proces rejestrowania, przetwarzania informacji zmysłowych do celowej aktywności tzn. koncentracja na zadaniu, pamiętanie, planowanie etapów działania. Jak usłyszane polecenie zamienić w efekt lub jak z widzianych liter, elementów zbudować całość -  słowo, obraz.

Podstawą działania, uczenia się jest umiejętność widzenia elementów, słuchania komunikatów, wykonywanie ruchów celowych rękami a do tego umieć oszacować czas, miejsce i odpowiedni moment, kiedy rozpocząć i skończyć czynność. Myślę, że to pokazuje istotę integracji zmysłowej oraz ile pracy wykonuje układ nerwowy człowieka, aby wykonać najprostszą czynność.  Dziecko na co dzień ma czytać, pisać, rysować być samodzielnym w czynnościach życia codziennego.
A gdy rodzic powie np. „Aniu załóż granatowe buty, które są w korytarzu i zawiąż je porządnie, żebyś się nie przewróciła”- oczekuje, że Ania to wykona. A co zrobić, gdy NASZE DZIECKO gubi się w tak z pozoru prostej czynności?! I samo nie rozumie, co się dzieje, że „nie wiem, nie pamiętam” i notorycznie doświadcza bezradności „co to jeszcze miałem/łam zrobić!”

 

.......................................................................................

Chcemy, żeby nasze dzieci potrafiły być samodzielne, zaradne,

zadowolone, chętne i radosne z własnych osiągnieć!

.......................................................................................

Co daje integracja sensoryczna? W czym można oczekiwać poprawy!

• Dziecko odkrywa mocne strony – co potrafi! Jak może pokonać trudności. Poznaje własne poczucie sprawstwa, efektywności.

• Poznaje rzeczywistość w sposób uporządkowany oraz wypracowuje gotowość, aby móc tak ją odbierać. Rejestruje informacje, które w danym momencie są dla niego istotne, konieczne do działania.

• Szybciej, sprawniej organizuje rozwiązanie zadań i potrafi korzystać z wcześniejszych doświadczeń.

• Dokonuje dokładniejszej analizy wzrokowej, słuchowej prezentowanego materiału oraz informacji z otoczenia.

• Zaczyna słuchać rozumowo poleceń oraz polepsza się ich wykonywanie (nie gubi się w trakcie i nie doświadcza bezradności).

• Poprawia się jakość czynności grafomotorycznych, prac plastycznych, podejmuje próby np. wiązania sznurowadeł i zaczyna się udawać.

• Lepiej czuje i orientuje się w schemacie ciała, małej i dużej przestrzeni.

• Buduje wzory z klocków nie tylko z wyobraźni ale także ze wzoru.

• Usprawnia się zręczność ruchowa, lepsze panowanie nad szybkością, siłą podczas wykonywania ruchów. Dziecko podejmuje próby jazdy na rowerze, celniej kopie i łapie piłkę, jest bardziej chętne do aktywności ruchowej na placu zabaw.

• Potrafi zaakceptować zmianę sytuacji, nie domaga się aby posługiwać się schematami.

• W miejscach tj. supermarket, galeria handlowa (gdzie jest dużo światła, dźwięków) nie krzyczy… -  zaczyna je tolerować.

• Nie unika dźwięków, nie boi się ich, przestają drażnić go różne materiały, metki na ubraniach. Pozwala obciąć sobie paznokcie, umyć głowę. Stopniowo wyciszają się stany napięcia emocjonalnego, panicznego lęku, histerii w tych sytuacjach.

• W szkole doświadcza poprawy, pierwszych sukcesów, wzrasta poczucie satysfakcji i zadowolenia.

• W relacji z otoczeniem przestaje być „gapcią”, którego trzeba pchać do działania albo „małą torpedą”, która zanim coś zrobi już coś zniszczy.

• Stopniowo w kontaktach z rówieśnikami potrafi bawić się zgodnie i przestrzegać reguł.

.......................................................................................

W taką zmianę zaangażowany jest terapeuta SI, który opracowuje

indywidualny programdla każdego dziecka, ale także r o d z i c/ o p i e k u n,

który aktywnie współuczestniczy i wspólnie z dzieckiem doświadcza radości zmiany

.......................................................................................

 

Diagnoza trudności w obszarze integracji sensorycznej

Składa się z kilku etapów:

• Wywiad z rodzicem/opiekunem, obejmujący historię dziecka od wczesnego początku oraz wszystkie  etapy rozwojowe, a także kwestie zdrowotne.

czas trwania: 60 min

• Kwestionariusz Rozwoju Psychoruchowego Dziecka - w oparciu o obserwacje dziecka przez rodziców w sytuacjach codziennych oraz edukacyjnych

czas trwania:  45-60 min

• Arkusz Obserwacji Klinicznej, Południowo-Kalifornijskie Testy SI badające min.: koordynację wzrokowo-ruchową, umiejętność planowania motorycznego, orientację w schemacie ciała, małej i dużej przestrzeni, czucie głębokie oraz obserwuje się dziecko w różnych formach aktywności ruchowej, także z jego spontanicznej inicjatywy

czas trwania: trzy spotkania, jedno trwa 45-60 min w zależności od wieku, kondycji psychofizycznej dziecka danego dnia

• Omówienie wyników z rodzicami czas trwania: 45-60 min

• Opracowanie pisemnej oceny procesów przetwarzania sensorycznego wraz z indywidualnym programem terapeutycznym.

czas trwania: do 7 dni, po upływie tego terminu rodzic odbiera diagnozę.

 

Terapia integracji sensorycznej

Polega ona na rozwijaniu optymalnego, zorganizowanego odbioru i analizy bodźców  z otoczenia przez zmysły: wzroku, słuchu, dotyku, smaku, węchu oraz równowagi, czucia głębokiego. W przyjaznej atmosferze dziecko odkrywa swoje mocne strony, uczy się wykorzystywania swoich zmysłów do celowego działania. Dziecko doświadcza sukcesu i zadowolenia z własnej aktywności. Wzmacnia to pozytywnie rozwój poznawczy, emocjonalny, wolicjonalny i działaniowy. Poprawa w przetwarzaniu bodźców sensorycznych drogą do sukcesywnej zmiany w funkcjonowaniu dziecka oraz szansą odkrywania jego twórczego potencjału. Wspomaganie tą metodą obejmuje dzieci w wieku od 4 do 12 roku życia.

 

Praca z dzieckiem

Zajęcia terapeutyczne odbywają się 1x – 2x w tygodniu. Podczas oddziaływań wykorzystuje się specjalistyczny sprzęt, który wspomaga pozytywną zmiana w rozwoju, działaniu dziecka. Zajęcia są organizowane w oparciu o indywidualny program terapeutyczny. Wypracowując sukcesywną poprawę funkcjonowania dziecka, często rodzice są zapraszani do aktywnej współpracy. Istotnym elementem jest wspieranie dziecka w czynnościach edukacyjnych. Terapeuta opracowuje zalecenia do szkoły lub nawiązuje z nią kontakt celem wypracowania optymalnego, konstruktywnego systemu pomocy dziecku.

Dziecko czuje się szczęśliwe, że rodzice towarzyszą mu i pomagają w pokonywaniu trudności, przeszkód.